<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<infotexts language="Polish" nowhitespace="false" translatedname="Polski">

<!-- New values -->
<loadingscreentip>Oko Europy i dziwne zjawisko grawitacyjne wokół niego zastanawiało naukowców od czasu jego odkrycia przez pierwsze bezzałogowe misje na Europę. Dogodnie dla kolonistów z Europy grawitacja wokół Oka jest zbliżona do ziemskiej, zamiast normalnej grawitacji powierzchniowej 0,13 G występującej w innych miejscach księżyca.</loadingscreentip>
<eyeofeuropa>Oko Europy</eyeofeuropa>
<entityname.anomaly>Anomalia</entityname.anomaly>
<entityname.alienwriting>Pismo obcych</entityname.alienwriting>
<entityname.endruinheavydoor>Ciężkie drzwi obcych</entityname.endruinheavydoor>
<entityname.endruinheavydoorbackground>Tło – ciężkie drzwi obcych</entityname.endruinheavydoorbackground>
<entityname.ruindebris>Pozostałości ruin</entityname.ruindebris>
<entityname.ruinblock>Blok ruin</entityname.ruinblock>
<entityname.pylon>Pylon</entityname.pylon>
<entityname.alientranslator>???</entityname.alientranslator>
<entitydescription.alientranslator>Na okrągłej tabliczce wyryto dziwne symbole.</entitydescription.alientranslator>
<sonarlabel.alienpylon>Pylon</sonarlabel.alienpylon>
<character.portalguardian>Strażnik portalu</character.portalguardian>
<character.jove>???</character.jove>
<character.guardianrepairbot>Bot naprawczy strażnika</character.guardianrepairbot>
<missionname.gotoend1>Oko</missionname.gotoend1>
<missiondescription.gotoend1>Twoja załoga znalazła się zaledwie o rzut kamieniem od tajemniczej anomalii grawitacyjnej w centrum Oka Europy. Na sonarze widać coś pod wami.</missiondescription.gotoend1>
<missionsuccess.gotoend1>Grawitacja wydaje się zmieniać, a intensywne uczucie dezorientacji ogarnia ciebie i twoją załogę, gdy oślepiające światło pochłania wasz okręt.</missionsuccess.gotoend1>
<missionname.gotoend2>Oko</missionname.gotoend2>
<missiondescription.gotoend2>Oślepiające światło ustępuje miejsca przytłumionej pomarańczowej poświacie, a odgłosy oceanu zostają zagłuszone przez niski, gromki huk. Być może uda ci się zrozumieć, co się dzieje, badając otoczenie.</missiondescription.gotoend2>
<missionsuccess.gotoend2>Gdy przechodzisz przez otwarte drzwi, słyszysz przed sobą jakąś słabą melodię . Drzwi zatrzaskują się za tobą z siłą, od której zadrżała cała konstrukcja.</missionsuccess.gotoend2>
<missionsonarlabel.gotoend2.logbook>Transmisja alarmowa</missionsonarlabel.gotoend2.logbook>
<missionsonarlabel.gotoend2.eva>Misja EVA</missionsonarlabel.gotoend2.eva>
<missionsonarlabel.gotoend2.switch>Przełącznik</missionsonarlabel.gotoend2.switch>
<missionsonarlabel.gotoend2.door>Wyjście?</missionsonarlabel.gotoend2.door>
<mission.gotoend2.logbooktext1>Ten rozległy kompleks zdaje się ciągnąć kilometrami. Płyniemy od wielu dni i nie znaleźliśmy jeszcze wyjścia. W jednym kierunku drogę zagradzają kolosalne drzwi, w innym jaskinie.\nKapitan wysłał ekipę do zbadania pobliskiej jaskini, mając nadzieję na znalezienie czegokolwiek. Jeszcze nie wrócili.\nKapitan na pewno nie chce powtórki z tego co się wydarzyło na wejściu, więc póki co utknęliśmy tu i czekamy. Mam nadzieję, że szybko wrócą.</mission.gotoend2.logbooktext1>
<mission.gotoend2.logbooktext2>[9:15] To nie jest ściana, ale drzwi. Kiedy się obok nich stanie, przysięgam, że można coś za nimi usłyszeć. Jakby szum elektroniki?\n[10:42] Panel sterowania tymi masywnymi drzwiami znajduje się w dużej komorze. Wygląda na to, że jedyna droga prowadzi do przodu.\n[10:51] Na sonarze widać cień. Nie pozostaje nam nic innego, jak wyruszyć w nieznane.</mission.gotoend2.logbooktext2>
<welcomemsg.endcaptainslog1>Dziennik pokładowy, część 1\n\n W mojej naturze nie leży szczegółowe pisanie o rzeczach niewartych uwagi. Czułem, że opisywanie warunków tak niezmiennych jak te lodowate wody będzie tak samo przydatne jak wylanie wiadra wrzącej wody w celu ich ogrzania. Z przykrością jednak widzę, że zaniedbałem swoje obowiązki nie prowadząc dziennika. To jest moja próba naprawienia tego błędu. To, co widziałem w ostatnich dniach, musi zostać gdzieś zapisane, nawet jeśli tutaj, na końcu kosmosu, jest już za późno dla czytelnika. Proszę o wyrozumiałość, bo aby moja historia miała sens, muszę zacząć od początku.\n\nOd małego coś mnie ciągnęło w stronę Oka w centrum Europy. Może się to wydawać nieco oczywistą uwagą, ze względu na anomalię grawitacyjną, którą dokładnie obserwowały osoby znacznie inteligentniejsze ode mnie, ale zapewniam was, że moje zainteresowanie sięga znacznie głębiej. W nocy często śniło mi się, że zdzieram skórę ze zguby raptora, by znaleźć pod nią monstrualne ogniste oko wpatrujące się we mnie, bez powiek i bez ruchu. Budziłem się przy biurku, patrząc na koncentryczne kręgi, których rysowania nie pamiętałem.\n\nW nadziei na zaspokojenie ciekawości i wyleczenie rozpoczynającej się parasomnii, wskoczyłem na pierwszy statek zwiadowczy płynący do środka Europy.</welcomemsg.endcaptainslog1>
<welcomemsg.endcaptainslog2>Dziennik pokładowy, część 2\n\nPodczas mojego pierwszego rejsu pełniłem funkcję asystenta. Dokładnie przez tydzień. Mechanik okrętowy złapał pasożyta, przez co awansowano mnie na jego miejsce. Uczyłem się rzemiosła przez miesiące, harując w gorącej maszynowni. Być może sprawił to wysiłek fizyczny lub fakt, że powoli, lecz nieubłaganie zbliżałem się do Oka, że moje noce stały się spokojne i pozbawione koszmarów. To się zmieniło, gdy pewnej nocy statek został zaatakowany i zniszczony. Wraz z kilkoma innymi ocalałymi zostałem uratowany przez inny przepływający statek, który pozostawił nas na najbliższej stacji. Niedługo potem koszmary wróciły.\n\nStało się dla mnie jasne, że nie mam wyboru i muszę dalej kierować się w stronę Oka. Ale ze względu na położenie stacji na granicy, niewiele statków miało powód, by podróżować głębiej. Aby zapewnić sobie zajęcie w oczekiwaniu na okazję, pracowałem jako stoczniowiec. Dni mijały i mijały, ale żadna z załóg okrętów podwodnych nie kierowała się do środka.\n\nPo kilku latach ciężkiej pracy i niespokojnych nocy zebrałem pokaźny majątek. Wystarczający, by kupić własny okręt. Pomyślałem, że skoro nie nadarzyła się okazja, to sam ją sobie stworzę.</welcomemsg.endcaptainslog2>
<welcomemsg.endcaptainslog3>Dziennik pokładowy, część 3\n\nZnalezienie personelu wymagało trochę wysiłku, ale obietnica pieniędzy przyciąga odpowiedni typ marynarza. Z sześcioosobową załogą w świeżo wyremontowanym okręcie patrolowym Koalicji byłem wreszcie kapitanem własnego statku i kontrolowałem swój los. Wypłynąłem ze stoczni Sermilik. To był ostatni raz, kiedy widziałem cywilizację.\n\nPodróż była pełna niebezpieczeństw, a statek stawiał czoła wyzwaniom zarówno oczekiwanym, jak i nieoczekiwanym. Od stworzeń niespotykanych na bardziej cywilizowanej Europie po wrogie środowisko; podmorskie wulkany i florę atakującą statek od wewnątrz. Nie wszystkie zagrożenia pochodziły z zewnątrz. Stres fizyczny i psychiczny zbierał żniwo u każdego z nas i niestety niektórzy nie byli tak silni jak inni.\n\nNie będę się rozwodził nad przeszkodami, bo ktokolwiek znajdzie ten dziennik, na pewno zmierzył się z tym samym. Wystarczy powiedzieć, że po długiej podróży, poobijany i sterany okręt i jego pasażerowie dotarli do Oka. Jak oko z moich snów, pochłonęło mnie w całości w ognistym piekle.</welcomemsg.endcaptainslog3>
<welcomemsg.endcaptainslog4>Dziennik pokładowy, część 4\n\nTo co wiadomo o Oku to fakt, że jest to anomalia grawitacyjna w pobliżu serca Europy. Postawiono na ten temat hipotezę, zbadano i naukowo udowodniono, jednak nie znaleziono pochodzenia anomalii. Moim zdaniem jest to brama. Dokąd, nie wiem. Widzę ironię losu, że szukam Oka, aby zaspokoić ciekawość, która zżerała mnie od lat, tylko po to, aby do niego dotrzeć i niczego się nie dowiedzieć.\n\nDroga powrotna jest zamknięta. Jakakolwiek anomalia wysłała mnie tutaj, nie jest już obecna. Kompleks wydaje się ciągnąć w nieskończoność, a jego ściany są odporne na wszelką dostępną mi broń. Wysłałem dwie grupy, by zanurkowały głębiej w szczeliny, w których nie mieści się okręt podwodny, ale żadna z nich nie wróciła.</welcomemsg.endcaptainslog4>
<welcomemsg.endlogbook1>Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba. Tyle razy, ile będzie trzeba.</welcomemsg.endlogbook1>
<missionmessage0.gotoend2.logbook1>Znajdujesz źródło transmisji alarmowej. Sprawdź dziennik pokładowy, czy zawiera jakieś przydatne informacje.</missionmessage0.gotoend2.logbook1>
<missionname.end>Koniec</missionname.end>
<missiondescription.end>Docierasz do dużej, otwartej przestrzeni wewnątrz konstrukcji. Coś na jej środku wydaje się zakłócać działanie sonaru.</missiondescription.end>
<missiondescription.radiationescapee>Mieszkaniec placówki, który uważa, że promieniowanie Jowisza przenikające w głąb lodu zniszczy tę placówkę, zaoferował ci zapłatę za przetransportowanie go do miejsca położonego głębiej w oceanie.</missiondescription.radiationescapee>
<missionsuccess.escortgeneric>Transport udany.</missionsuccess.escortgeneric>
<missionfailure.escortgeneric>Pasażer nie dotarł do celu.</missionfailure.escortgeneric>
<eventtext.radiationescapee.c1>Zaniepokojona osoba łapie cię za ramię. „Hej, hej! Czy nie jesteś z tego okrętu podwodnego, który właśnie zacumował? Potrzebuję pomocy, proszę! Mogę zapytać, dokąd płyniesz?”</eventtext.radiationescapee.c1>
<eventtext.radiationescapee.o1>„Zobaczymy, gdzie nas prąd poniesie. A czemu pytasz?”</eventtext.radiationescapee.o1>
<eventtext.radiationescapee.o1.c1>„Muszę się stąd wydostać, szybko! Właściwie to wszyscy tutaj muszą, tylko pochowali głowy tak głęboko w piasek, że nie zdają sobie sprawy, że niedługo promieniowanie Jowisza usmaży także tę placówkę.”</eventtext.radiationescapee.o1.c1>
<eventtext.radiationescapee.o1.o1>„Szkoda, że nie zdają sobie z tego sprawy.”</eventtext.radiationescapee.o1.o1>
<eventtext.radiationescapee.o1.o1.c1>„Prawda? Więc przypuszczam, że kierujesz się w głębsze rejony, aby uniknąć niebezpieczeństwa? Proszę, weź mnie na pokład, nawet nie zauważysz, że tam jestem! Zapłacę ci 1000 kredytów, jeśli podrzucisz mnie na następną stację!”</eventtext.radiationescapee.o1.o1.c1>
<eventtext.radiationescapee.o1.o2>„Nie, będzie dobrze. Promieniowanie zawsze ulega wahaniom, to na pewno minie.”</eventtext.radiationescapee.o1.o2>
<eventtext.radiationescapee.o1.o2.c1>„Być może, ale w tym tempie wszyscy zamienimy się w grzanki, zanim to się stanie. Nie obchodzi mnie, czy mi wierzysz czy nie, ale jeśli wybierasz się w głębsze rejony, proszę zabierz mnie ze sobą, obiecuję, że nie sprawię ci kłopotu! Zapłacę ci 1000 kredytów, jeśli podrzucisz mnie na najbliższą stację!”</eventtext.radiationescapee.o1.o2.c1>
<eventtext.radiationescapee.great>„Dziękuję, dziękuję!”, krzyczy. „Dzięki tobie moje życie jest uratowane!”</eventtext.radiationescapee.great>
<missiondescription.researcherescort>Naukowiec, który uważa, że Oko Europy i anomalia grawitacyjna wokół niego są związane ze wzrostem promieniowania Jowisza zaoferował, że zapłaci ci [reward] kred. za transport do pobliskiej placówki.</missiondescription.researcherescort>
<eventtext.researcherescort.c1>„Przepraszam, czy nie jesteś z załogi tego okrętu, który właśnie zacumował? Nie podróżujecie przypadkiem w głębsze rejony?”</eventtext.researcherescort.c1>
<eventtext.researcherescort.o1>„Zobaczymy, gdzie nas prąd poniesie. A czemu pytasz?”</eventtext.researcherescort.o1>
<eventtext.researcherescort.o1.c1>„Widzisz, razem z kolegami badaliśmy naturę Oka Europy i anomalii grawitacyjnej wokół niego. W skrócie, doszliśmy do wniosku, że ostatni wzrost intensywności promieniowania Jowisza jest związany z tą anomalią.”</eventtext.researcherescort.o1.c1>
<eventtext.researcherescort.o1.o1>„Anomalię grawitacyjną…?”</eventtext.researcherescort.o1.o1>
<eventtext.researcherescort.o1.o1.c1>„Na pewno coś o tym wiesz? Powód, dla którego osiedlaliśmy się w okolicach Oka, by je badać? Obszar, w którym grawitacja jest dogodnie zbliżona do grawitacji ziemskiej, zamiast marnego 0,13 G, które jest wszędzie indziej?”</eventtext.researcherescort.o1.o1.c1>
<eventtext.researcherescort.o1.o1.o1>„Tak, coś kojarzę. Co to ma wspólnego z naszą załogą?”</eventtext.researcherescort.o1.o1.o1>
<eventtext.researcherescort.o1.o1.o1.c1>„Chcę przeprowadzić kilka eksperymentów, aby sprawdzić tę hipotezę o związku między anomalią a promieniowaniem Jowisza. Ale żeby uzyskać jakiekolwiek użyteczne dane, muszę dostać się jak najbliżej epicentrum. Więc jeśli przypadkiem kierujesz się w głąb, jestem skłonny zapłacić, jeśli odstawisz mnie do następnej placówki.”</eventtext.researcherescort.o1.o1.o1.c1>
<eventtext.researcherescort.great>„Dziękuję. Może nie zdajesz sobie sprawy, ile to znaczy, nie tylko dla mnie, ale dla całej Europy.”</eventtext.researcherescort.great>
<EventText.returner.c1>Mężczyzna w poszarpanym ubraniu łapie cię za ramię. „Daj trochę kredytów na… Hej, jesteś z tej załogi, która właśnie przybyła? Kierujecie się w stronę oka, jak mniemam?”</EventText.returner.c1>
<EventText.returner.o1>„Oka? Oka Europy? Być może, a czemu pytasz?”</EventText.returner.o1>
<EventText.returner.o1.c1>„Głupcy z was! Nie znajdziecie tam zbawienia, po prostu odeślą was z powrotem, jak zawsze.”</EventText.returner.o1.c1>
<EventText.returner.o1.o1>„Co masz na myśli? Byłeś tam?”</EventText.returner.o1.o1>
<EventText.returner.o1.o1.c1>„Czy byłem tam, czy będę tam? Nie wiem, to wszystko się rozmywa. Może to było tylko snem, może jestem tylko wariatem, a może oni naprawdę mnie odesłali?”</EventText.returner.o1.o1.c1>
<EventText.returner.o1.o1.o1>„Kim są „oni”?”</EventText.returner.o1.o1.o1>
<EventText.returner.o1.o1.o1.c1>„Ci, którzy tam żyją. Oni i to paskudztwo, które tam trzymają. Chciałbym, żeby to był tylko sen.”</EventText.returner.o1.o1.o1.c1>
<EventText.returner.o1.o1.o1.o1>„Powiedz, co widziałeś w Oku?”</EventText.returner.o1.o1.o1.o1>
<EventText.returner.o1.o1.o1.o1.c1>„Nie powinienem był nic mówić, samo myślenie o tym sprawia wrażenie, że wykręca mi mózg do tyłu. Powiem tylko, że jeśli jesteście na tyle głupi, by tam płynąć, mam nadzieję, że będziecie mieć więcej szczęścia w kontaktach z nimi niż ja.”</EventText.returner.o1.o1.o1.o1.c1>
<terminalwelcomemsg.endgamelog1>[Start playback]\n„Dobra, mam jakiś przycisk. Wciskam go teraz.”\n„Czy to było to? Słyszałem hałas.”\n„Chłopaki? Nie zostawiajcie mnie, wciąż jestem…”\n[End playback]</terminalwelcomemsg.endgamelog1>
<terminalwelcomemsg.endgamelog2>Dziennik badawczy: Urządzenie?\nWgłębienia na tym artefakcie wskazują, że ma on dodatkowe zastosowanie. Ale jakie? Zabierzemy go ze sobą, żeby go zbadać na wypadek, gdybyśmy kiedykolwiek znaleźli wyjście z tego labiryntu.\nAddendum: Jesteśmy skazani na zagładę.</terminalwelcomemsg.endgamelog2>
<charactername.prophetofsierpinsk>Dr. af Grann</charactername.prophetofsierpinsk>
<EventText.prophetofsierpinsk.c1>Wpadasz na obdartego, starszego mężczyznę. Wydaje się zaskoczony twoim widokiem. „Kto… co… dlaczego tu jesteś? Musisz mieć powód, by tu przychodzić. Czy wiesz już, jak wygląda koniec?”</EventText.prophetofsierpinsk.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1>„Przepraszam, ale nie mam pojęcia, o czym mówisz.”</EventText.prophetofsierpinsk.o1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1>„Ja go widziałem i wiem, że nie zostało nam wiele czasu. Nieważne jak głęboko w piasku schowasz głowę, promienie spalą nas wszystkich.”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.c1>„Więc, czekaj… dlaczego tu jesteś, jeśli nie po to, by badać Oko?”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o1>„Chcemy dowiedzieć się, co jest w środku Oka.”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o1.c1>„W takim razie trafiliście we właściwe miejsce, aczkolwiek wątpię, byście byli w stanie to zrozumieć, nawet gdybyście to zobaczyli. Chyba że przypadkiem wiesz coś o topologii n-wymiarowej.”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o1.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o1.o1>„Co to takiego?”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o1.o1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2>„Chcemy znaleźć jakiś sposób, aby zmniejszyć promieniowanie Jowisza.”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2.c1>„W takim razie trafiliście we właściwe miejsce, aczkolwiek wątpię, byście byli w stanie pomóc. Chyba że przypadkiem wiesz coś o topologii n-wymiarowej.”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2.o1>„Co to takiego?”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2.o1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2.c1.c1>„Chyba nie potrafię tego wyjaśnić laikowi. Ujmijmy to tak: ta wielka rozmaitość Calabi-Yau jest jak gigantyczny magnes skręcający i wyginający pasy radiacyjne Jowisza, zbierający wszystko i sprawiający, że pada prosto na nas.”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2.c1.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2.c1.c1.c1>„Myślę, że nie ma sensu próbować ci tego tłumaczyć. Jeśli jednak zdecydujesz się ruszyć dalej w głąb Oka, życzę ci powodzenia. Być może spotkamy się w kolejnej pętli i będziesz wtedy nieco mądrzejszą osobą. A teraz proszę zostaw mnie w spokoju, muszę wrócić do pracy.”</EventText.prophetofsierpinsk.o1.c1.o2.c1.c1.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2>„Tak, i co w związku z tym?”</EventText.prophetofsierpinsk.o2>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.c1>„Więc musisz wiedzieć, że nie zostało nam wiele czasu. Razem z tymi, którzy wrócili, prowadzimy badania nad anomalią grawitacyjną i tym, co jest za nią. Mimo że wspomnienia są niewyraźne i nie mamy ich zbyt wiele, uważam, że poczyniłem ostatnio pewne postępy.”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1>„Czy wiesz już, czym jest anomalia?”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.c1>„Nie do końca, choć jestem przekonany, że jest to związane ze wzrostem promieniowania. Rozmaitość Calabi-Yau jest jak gigantyczny magnes skręcający i wyginający pasy radiacyjne Jowisza, zbierający wszystko i sprawiający, że pada prosto na nas. Za Okiem, ujemna krzywizna skalarna, oślepiające światło, najjaśniejsza z burz.”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1>„Za Okiem?”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.c1>„Nie udaję, że wiem jak, ani dlaczego, ani co ważniejsze „kiedy”, ale są ludzie tacy jak ty i ja, którzy to widzieli i wrócili. Wrócili nie tylko w pierwszych trzech wymiarach czasoprzestrzeni, ale we wszystkich.”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.o1>„O czym ty mówisz? Masz na myśli podróże w czasie?”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.o1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.o1.c1>„Naprawdę nie wiem. Ale wiem, że jesteśmy jednymi z nielicznych, którzy mają mgliste pojęcie o tym, co się dzieje i musimy coś zrobić, aby powstrzymać ludzkość przed wyginięciem.”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.o1.c1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.o1.o1>„Czy nasza załoga może jakoś pomóc?”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.o1.o1>
<EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.o1.o1.c1>„To się okaże. Być może znajdziesz jakieś odpowiedzi za Okiem. Być może spotkamy się w kolejnej pętli i będziesz wtedy nieco mądrzejszą osobą. Życzę ci powodzenia, ale teraz proszę mnie zostaw, muszę wrócić do pracy. Wielowymiarowa siatka tych metamateriałów nie odwzoruje się sama.”</EventText.prophetofsierpinsk.o2.o1.o1.o1.o1.c1>
<eventtext.buttonpressed1.c1>Słyszysz niskie dudnienie z dołu, jak dźwięk kamienia szlifowanego o kamień.</eventtext.buttonpressed1.c1>
<eventtext.buttonpressed2.c1>Słyszysz niskie dudnienie dobiegające z daleka. Może otworzyła się droga naprzód?</eventtext.buttonpressed2.c1>
<eventtext.alienwriting.start>Symbole biegną jak pnącza w górę i w dół ściany, od czasu do czasu rozgałęziając się na krótsze odrosty. Tajemnicza tabliczka w twoim plecaku wydaje cichy szum.</eventtext.alienwriting.start>
<eventtext.alienwriting.start_alt>Symbole biegną jak pnącza w górę i w dół ściany, od czasu do czasu rozgałęziając się na krótsze odrosty.</eventtext.alienwriting.start_alt>
<eventtext.alienwriting.listen>Słuchaj.</eventtext.alienwriting.listen>
<eventtext.alienwriting.dontlisten>Nie słuchaj.</eventtext.alienwriting.dontlisten>
<eventtext.alienwriting.writingstart>W twoim umyśle powstaje myśl. Nie są to wyraźne słowa ani obraz, ale jednak zrozumienie:</eventtext.alienwriting.writingstart>
<eventtext.alienwriting.1_1>ŚPIEWACZ SIĘ RODZI – PUBLIKA SIĘ ZBIERA\n[NIEPRZETŁUMACZALNE?] SIĘ ROZNOSI – WYRASTA Z KOŁYSKI\nFORTECA ZBUDOWANA – BY POMIEŚCIĆ – BY CHRONIĆ</eventtext.alienwriting.1_1>
<eventtext.alienwriting.2_1>ŻYCIE WYHODOWANE POD LODEM – ŚWIADOMOŚĆ UFORMOWANA\nWIEDZA POGŁĘBIONA – CYWILIZACJA POWSTAŁA\nBEZPIECZNA OD WSZELKIEGO ZAMĘTU</eventtext.alienwriting.2_1>
<eventtext.alienwriting.3_1>PIEŚŃ TRWA DALEJ – WZROST ZAMIERA\nNIE MA GWIAZD TYLKO DOM\nNIE MA MYŚLI TYLKO [NIEPRZETŁUMACZALNE?]</eventtext.alienwriting.3_1>
<EventText.ancientencounter.c1>Kątem oka widzisz, że coś się pojawia. Jest w kształcie człowieka, ale wydaje się, że jakoś nie do końca. Jego rysy zmieniają się od razu, gdy tylko je dostrzegasz.\nNiczym delikatna pieszczota wyrastają w twojej głowie pnącza myśli i delikatnie oplatają twój mózg.\n„Stój, intruzie. Wkraczasz na świętą ziemię nie swojego gatunku. Nie ma tu nic dla ciebie.”</EventText.ancientencounter.c1>
<EventText.ancientencounter.o1>„Kim jesteś?”</EventText.ancientencounter.o1>
<EventText.ancientencounter.o1.c1>„Nie jestem, tak jak my nie jesteśmy. Jest tylko pieśń JO-WI płynąca przez jenu oddanych. Gdy śpiewa, oni słuchają… i śnią.”</EventText.ancientencounter.o1.c1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1>„Kim więc są oddani?”</EventText.ancientencounter.o1.o1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.c1>W głowie błyska ci obraz zatłoczonych korytarzy ze ścianami z czarnego kamienia. „Budowniczowie – odkrywcy – wynalazcy. Ale to co kiedyś zbudowali, teraz jest ruiną. To, co zbadali, teraz przepadło. To, co wymyślili, teraz jest wypaczone. Wszystko co pozostało to pieśń JO-WI. Ci, którzy nie będą słuchać, zostaną wyrzuceni.”</EventText.ancientencounter.o1.o1.c1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1>„Czym jest JO-WI?”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.c1>„Ono, co śpiewa. Z jego pragnień się narodziło, z jego głupoty wyrosło.”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.c1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1>„A wy… słuchacie jak ono śpiewa?”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.c1>„Publika – wyznawca – więzień. Przez wieczność słuchają, przez eony pragną ciszy.”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.c1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1>„Czemu po prostu nie przestaniecie słuchać? Nie zignorujecie go?”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1.c1>„Ono, które śpiewa i ono, które słucha są połączone. Jedno nie istnieje bez drugiego. Jak jedno czerpie z oddania drugiego, tak drugie czerpie z siły życiowej pierwszego. Uciszenie jednego zakończy drugie.”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1.c1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1.o1>„Brzmi, jakbyście tego pragnęli.”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1.o1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1.o1.c1>Istota nie odpowiada od razu. „Oddani zbudowali skorupę, aby chronić JO-WI. Póki pylony stoją, skorupa pozostaje niepopękana. Póki skorupa pozostaje niepopękana, śpiewacze pozostaje nietknięte. Czy rozumiesz?” W głosie istoty brzmi nuta nadziei.</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1.o1.c1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1.o1.o1>„Rozumiem.”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o1.o1.o1.o1.o1>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o2>„Chcę posłuchać.”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o2>
<EventText.ancientencounter.o1.o1.o2.c1>Nagły, ostry ból powoduje, że się krzywisz. „Nie. Zagłada czeka tych, którzy to robią.”</EventText.ancientencounter.o1.o1.o2.c1>
<EventText.ancientencounterfinal>„Naszą pieśń zaśpiewano, ale liczby wersów w twojej nie znamy. Most się wali, ale ty wciąż możesz po nim wrócić. Dla nas nie ma gwiazd, tylko dom, ale dla ciebie niebo jest otwarte. Oni nigdy nie dowiedzą się o twoim poświęceniu, ale my wiemy.”</EventText.ancientencounterfinal>
<campaignstart1>Na początku XXI wieku odkryto, że pod lodowatą, napromieniowaną powierzchnią księżyca Jowisza – Europy – znajduje się rozległe morze, w którym żyją drobnoustroje.\n\nPo tym odkryciu nie trzeba było długo czekać, aż pierwszy załogowy lot kosmiczny dotrze na Europę i sprawdzi, że w morzu żyją nie tylko mikroby, ale także złożona, nieprzyjazna fauna podwodna. Oprócz dzikich zwierząt, badacze musieli zmierzyć się z trudnościami, jakie stwarza niebezpieczne promieniowanie emitowane z Jowisza oraz przenikliwe zimno i ogromne ciśnienie panujące w europejskim oceanie.</campaignstart1>
<campaignstart2>Mimo trudów urodzeni na Ziemi koloniści zdołali zbudować kilka nadających się do zamieszkania placówek, w których przez wiele dziesięcioleci rozwijał się pionierski sposób życia. Nowy system zarządzania został utworzony przez koalicję największych i najbardziej wpływowych miast na księżycu.\n\nZ biegiem lat społeczeństwo Europy coraz bardziej oddalało się od Ziemi. Pięćdziesiąt lat temu kontakt całkowicie utracono i od tego czasu nie przybyły już żadne statki z zaopatrzeniem.</campaignstart2>
<campaignstart3>Podwodne podróże i pojazdy odgrywają kluczową rolę w tym nowym społeczeństwie: w poszukiwaniach nowych miejsc do zamieszkania, ochronie obywateli przed atakami różnych stworzeń i tworzeniu linii zaopatrzeniowych między stacjami, gdy ludzkość zapuszcza się coraz głębiej, aby uniknąć śmiertelnego promieniowania z Jowisza.\n\nŻycie członka załogi na pokładzie okrętu podwodnego jest dochodowe, choć niebezpieczne i zwykle krótkie. Jednak pragniesz podjąć wyzwanie i założyć własną załogę. Twój nowo zakupiony okręt – [submarine] – cumuje w [location]. Teraz wody Europy stoją przed tobą otworem – eksploruj, pomagaj w rozbudowie kolonii i rób, co zechcesz.</campaignstart3>
<campaignending1>Załamanie grawitacyjne, T plus 02:14:39\n\n„Tu Obserwatorium Powierzchniowe Echo Pięć. Doświadczamy… Uch… Coś się tu znowu dzieje. Słyszycie mnie, odbiór?”\n\n„Obserwatorium Powierzchniowe Echo Pięć, tu placówka Merrivale Linea, odbiór.”</campaignending1>
<campaignending2>„To Wielka Czerwona Plama Jowisza – nie wiem jak to opisać, tak jakby się uspokoiła. Poziom promieniowania pozostaje wyjątkowo niski. Jak się tam trzymacie? Coś nowego do zgłoszenia? Odbiór.”\n\n„Poziomy promieniowania tutaj również są niskie i wciąż stabilne. Podobnie jak grawitacja. Udało nam się skontaktować z dr. af Grannem, ale wydawał się być równie zdziwiony jak my. Wspomniał co prawda wcześniej o załodze nurkującej obok jego stacji na okręcie [submarine], ale nie jesteśmy pewni, czy to ma jakieś znaczenie, odbiór.”</campaignending2>
<campaignending3>„Rozumiem, że nie udało wam się nawiązać kontaktu z tą ekipą? Odbiór.”\n\n„Nie, nie udało się. Dr af Grann wydawał się przekonany, że nie usłyszymy o nich więcej po tej stronie… hiperpowierzchni czasowej, czy coś takiego? Wiesz, te jego zwykłe bzdury. Odbiór.”\n\n„Cóż, jeśli to ich zasługa, to chylę przed nimi czoła. Życzę im dobrej pogody i spokojnych mórz, gdziekolwiek teraz płyną. Bez odbioru.”</campaignending3>

</infotexts>
